İnsanları Anlamaya Çalışmayı Bırakmak

Ne yazık ki günümüz insanının düşünme yeteneğinin köreldiğini anladığım günden beri insanları anlamak için çaba sarf etmeyi bıraktım. Sadece değer verdiğim insanları anlamak için düşünür oldum. Bakın sevdiğim demedim, değer verdiğim dedim. Demek ki her sevdiğim insana değer vermiyorum.

Buradaki temel sebep, bir insanı seviyor olsak da o insan düşünme yeteneğine sahip olamayabiliyor. Ya da daha önceden sahip olduğu yeteneği kaybedebiliyor. Hepsi mümkün. Konuyu derinleştirmeden sizlere bir hikaye anlatmak istiyorum.

Çocuklukları aynı köyde yanyana damlarda geçmiş Cengiz ve Ali isimli iki arkadaş varmış. Cengiz ve Ali birlikte okumuşlar tüm okulları. Sadece askerde farklı yerlere düşmüşler. Öyle arkadaşlarmış ki yedikleri içtikleri ayrı gitmezmiş. Beraber aç kalmışlar, beraber dayak yemişler, beraber gülmüşler, beraber ağlamışlar…

Günlerden bir gün köyde ekmek kapısı iyice daralınca Ankara’ya göçmüşler. Cengiz sanayide bir kaportacının yanına işe girmiş. Ali ise Aşti’de otobüs bileti kesiyormuş. Gün gelmiş Cengiz patronunun tamir etmekte zorlandığı birkaç aracı tamir ederek patronunun gözüne girmiş ve maaşına zam almış. Cengiz artık yeni arkadaşlar bulmaya, onlarla lüks yerlere gitmeye başlamış. Ali ise arkadaşının bu halinden biraz endişeli biraz da onu kaybedecek olmasından korkulu imiş.

Derken otobüs firmasının iflası ile Ali işsiz kalmış. Yine de hammallık yaparak, günlük işlerde çalışarak geçimini sağlamaya devam ediyormuş. Ali, son derece delikanlı bir kişilik ve oldukça da efendi birisi olduğu için insanların sevdiği bir kişilik oluvermiş. Bu sırada arkadaşı sanayide bir dükkan alarak yurtdışından araç parçası getirerek toptancılık yapmaya başlamış. Hatta dükkanında ufak çaplı üretim de yapıyormuş.

Bu süreçte Ali’nin kazandığı ev kirasını zor kapatır olmuş. Derken ev sahibi evlerinden bir tanesini satılığa çıkardığını ve bir an önce satabilirse ona iyi bir komisyon vereceğini söylemiş. Günler geçerken bir gün Cengiz arkadaşı Ali’ye, bizim yan komşu da ev arıyor diye Ali’ye bahsetmiş. Bunu duyan Ali sevinmiş ve Cengiz’e olayı anlatmış. Cengiz ise peki ben arkadaşıma söylerim demiş. Ancak ertesi gün olduğu zaman Cengiz, arkadaşına Ali’nin elindeki evden bahsetmek yerine önce emlakçıları arayarak uygun komisyon karşılığında alabileceğini söylemiş.

Bu durumu Ali bir şekilde öğrenmiş…

Devamının çok önemi yok. İnsanlar değişir, değişecektir. Onlar menfaatinin olduğu yerde olacaktır. Hatta çoğu zaman beni geçer korkusuyla en yakınındakini bile engellemek isteyecektir. Bu nedenle değer vermediğiniz insanları takmayınız…

Siz yolunuzda yürüyün. Doğruysanız bir gün hakkınızı alırsınız.

2 thoughts on “İnsanları Anlamaya Çalışmayı Bırakmak

  1. Maalesef insanlıktaki son durum bu Mert. İade-i ziyaret yapmak için geldim.İlgi duyduğum yazını okudum.Takip butonu göremedim. Ben gmail,den takibi tercih ediyorum.Tekrar görüşmek üzere…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir